hy    |   fr

Փառակցութիւն (ութեան)

s.

identity of glory.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif փառակցութիւն փառակցութիւնք
accusatif փառակցութիւն փառակցութիւնս
génitif փառակցութեան փառակցութեանց
locatif փառակցութեան փառակցութիւնս
datif փառակցութեան փառակցութեանց
ablatif փառակցութենէ փառակցութեանց
instrumental փառակցութեամբ փառակցութեամբք